ΠΕΤΡΟΛΟΥΚΑΣ ΧΑΛΚΙΑΣ (1934-2025)
Ο Πετρολούκας Χαλκιάς έπαιζε κλαρίνο από τα δεκατρία του. Από προπάππου του όλη η οικογένεια ήταν μάστορες του κλαρίνου. Αυτός ευτύχησε να γίνει γνωστός και έξω από τα σύνορα. Το 2009, όταν ήταν εβδομήντα πέντε χρόνων, είχα την τύχη να τον συναντήσω για μια συνέντευξη, όπου μου εξιστόρησε κομμάτια της ζωής του. " Στις αρχές του ΄60 με κάλεσαν στην Αμερική για να βγάλω ένα δίσκο με 12 τραγούδια. Όταν τα έβγαλα, με ζήτησαν τα μαγαζιά τα ελληνικά που ήταν στο Μανχάταν. Ήταν καμιά δεκαριά τέτοια και έπαιζαν τότε όλων των ειδών: αραβικά, αρμένικα, τούρκικα, αλβανικά. Μαγνητοφωνούσα τα τραγούδια τους, τα άκουγα το βράδυ που ξάπλωνα και µετά τα παίρναγα στο κλαρίνο. ΄Εµαθα καµιά σαρανταριά τραγούδια σε µια βδοµάδα. Έφτασα να τα παίζω καλύτερα από αυτούς... Τότε ένας Έλληνας γιατρός, που του είπαν για µένα, µε φώναξε και µου λέει µην το ξανα- κάνεις αυτό, γιατί αν χαλάσει το µαγνητόφωνο την ώρα που τ΄ ακούς στον ύπνο σου, µπορεί να πάθει η καρδιά σου, επειδή όλος ο εαυτός σου...