In Medias Res ΝΤΙΝΟΣ ΓΙΩΤΗΣ

 Ο Ντίνος Γιώτης μιλά στο περιοδικό Vakxikon.gr για τη νέα του νουβέλα Αθήνα 2.0 που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Βακχικόν. Συνέντευξη στη Μαργαρίτα Καλιαμούτου -Πρόσφατα κυκλοφόρησε η νουβέλα σας "Αθήνα 2.0". Πώς επιλέξατε τον τίτλο αυτόν; Με ποια Αθήνα έρχεται σε αντίστιξη η Αθήνα που θα βρει ο αναγνώστης στις σελίδες σας; Ο τίτλος Αθήνα 2.0 προέκυψε ως ένα ειρωνικό σχόλιο στη σημερινή κατάσταση. Από τη μια η πολιτική με τον πομπώδη τίτλο Ελλάδα 2.0, Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας που υποτίθεται ότι οδηγεί την χώρα στη γη της Επαγγελίας. Από την άλλη η οδυνηρή πραγματικότητα για τους περισσότερους ανθρώπους. Με την ανέχεια, τη φτώχεια, τον αποκλεισμό αλλά και την εγκατάλειψη και τη μοναξιά των ανθρώπων. Είναι η κοινωνία που βρίσκεται κρυμμένη –αν και μπροστά τα μάτια μας– πίσω από την κουρτίνα μιας επίπλαστης ευμάρειας. -Ο κόσμος του βιβλίου είναι γνώριμος και ίσως παρεξηγημένος. Τι σας ώθησε να φέρετε στο φως και να εξερευνήσετε χαρακτήρες του περι...

Ένα σκληρό, ρεαλιστικό οδοιπορικό στην αθέατη πλευρά της πρωτεύουσας. Ο Daw, ένας νεαρός ντελιβεράς που γράφει ρίμες, παγιδεύεται στον φαύλο κύκλο της επιβίωσης και των παράνομων επιλογών. Μια καταγραφή της νεανικής μοναξιάς με τη γλώσσα του δρόμου. Η νουβέλα  Αθήνα 2.0  είναι το έβδομο βιβλίο μου ( κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν). Δείτε το με μουσική στο Instagram : dinosgiotis

  Ο Daw, ένας νεαρός που του αρέσει να γράφει ρίμες, έχει έναν στόχο: να βρει λεφτά και να μείνει κάπου μόνος του, μακριά από το τοξικό οικογενειακό του περιβάλλον. Ξεκινά δουλειά ως ντελιβεράς, αλλά τα πράγματα θα πάρουν μια παράξενη και επικίνδυνη τροπή, όταν θα αποφασίσει να ασχοληθεί με παράνομες δραστηριότητες. Ένα βιβλίο σύγχρονο, βγαλμένο απευθείας από την εποχή μας, που μιλά για τη νέα γενιά, για τα προβλήματά της, για τα αδιέξοδά της μέσα σε μια αφιλόξενη μεγαλούπολη. Για τις λάθος αποφάσεις, για τις προβληματικές οικογένειες, για τη μοναξιά, για τα όνειρα των νέων που συντρίβονται. Ο Ντίνος Γιώτης με φρέσκο λόγο, άμεσο ύφος και γλώσσα που πατά σε στίχους σύγχρονων τραγουδιών ρίχνει φως στον ψυχισμό μιας αποκλεισμένης νεολαίας, καταθέτοντας ένα έμμεσο κατηγορώ στη σημερινή κοινωνία των ολίγων. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

  «Τι σου αρέσει περισσότερο στη ζωή;» με ρώτησες μια φορά. (...) Η εύκολη απάντηση στην ερώτησή σου θα ήταν η ταυτολογία «στη ζωή μού αρέσει περισσότερο η ζωή», αλλά προτίμησα να βασανίσω τον εαυτό μου ψάχνοντας βαθιά μέσα μου τι πραγματικά μου αρέσει από τη ζωή. Όσο κι αν σκεφτόμουν όμως, δεν κατάφερνα να το συνοψίσω σε μια φράση, σε αυτό που θα μπορούσε κανείς να πει ότι η ζωή συμποσούται, ούτε καν να το περιγράψω με περισσότερες φράσεις. Μπορούσα όμως να παραθέσω με τρόπο παρατακτικό μια σειρά εικόνες που για μένα εμπεριείχαν το συναίσθημα της πληρότητας. Το νερό που αναβλύζει στη ρίζα ενός βράχου, το ρυάκι που κελαρύζει κάτω από την πυκνή βλάστηση, η ευωδιά από θυμάρι και θρούμπι που φέρνει το μελτέμι, το μεθυστικό άρωμα από τα άνθη της πορτοκαλιάς και της λεμονιάς, το λευκό ξωκλήσι στον μυχό του απάνεμου κολπίσκου, το κερί που καίει στο παλιοκαιρισμένο μανουάλι, το γεμάτο φεγγάρι, το ποτάμι που κατρακυλάει αφρίζοντας ανάμεσα στα βράχια, μια βουτιά στον αμμουδερό βυθό μιας...

  "Ο ήλιος έχει ανέβει ψηλά κι εμείς είμαστε γυμνοί, από ώρα ξαπλωμένοι πάνω στην ξανθιά άμμο. Είχαμε ξεκινήσαμε να περπατάμε από νωρίς το πρωί, θέλοντας να διασχίσουμε εγκάρσια το νησί, και από τον αυχένα του βουνού διακρίναμε χαμηλά τη μικρή αμμουδιά να κείται στην άκρη του κόλπου κι ένα μικρό κτίσμα –εξώσπιτο ή ναΐσκος, δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε από εκεί που βρισκόμασταν τι ήταν– να ορθώνεται στην άκρη του ενός από τους δύο πετρώδεις κάβους που περιέκλειαν τον κόλπο. Αποφασίσαμε να αλλάξουμε πορεία και να κατέβουμε σε εκείνο το μέρος που σιωπηρά μας καλούσε. Πήραμε ένα μονοπάτι που μόλις διακρινόταν ανάμεσα στο πετρώδες έδαφος και πολύ γρήγορα βρεθήκαμε να περπατάμε σε ένα κακοτράχαλο τοπίο, ανάμεσα σε σχίνα, κουμαριές και αστοιβές που τα αγκάθια τους κέντριζαν τα γυμνά μας πόδια. Κάποια στιγμή έσκυψες, έκοψες ένα μικρό κίτρινο λουλουδάκι από μια πικραλίδα που φύτρωνε ανάμεσα σε ασπριδερές πέτρες και μου το χάρισες. Πήραμε μισγάγγεια πορεία κι έπειτα από περίπου μία ώρα χωθ...

 Γιατί το Σύμπαν είναι αυτό που είναι και όχι  κάτι άλλο;  Εάν μετά την Μεγάλη 'Έκρηξη το σύμπαν διαστελλόταν ομοιόμορφα, τότε η απόσταση του κάθε σωματιδίου ύλης από όλα τα υπόλοιπα θα μεγάλωνε διαρκώς με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα σύμπαν ακτινοβολίας και σωματιδίων, χωρίς να εμπεριέχει καθόλου ύλη. Στην περίπτωση αυτή το σύμπαν θα ήταν ομοιογενές και ισοτροπικό και σε ένα τέτοιο σύμπαν θα ήταν απαγορευτικός ο σχηματισμός γαλαξιών, άστρων και πλανητών. Αντιθέτως όμως και ευτυχώς ίσως παρατηρούμε ένα σύμπαν γεμάτο γαλαξίες, άστρα, πλανήτες, ζωή. Τι συνέβη και από μία απόλυτα «ομαλή» Μεγάλη Έκρηξη, αναδύθηκαν τέτοιες τεράστιες ανομοιογένειες; Η όπως το έθεσε ο Άλαν Γκουθ: Τι έγινε και σβόλιασε ο χυλός; Θεωρούμε πως συνέβη το εξής: Για λιγότερο από ένα εκατομμυριοστό του τρισεκατομμυριοστού του τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου μετά την γέννηση του σύμπαντος  μια εξωτική μορφή ύλης άσκησε μια δύναμη, πέραν από κάθε δική μας διαίσθηση, μια βαρυτική απωστική δύναμη,...

Πριν από περίπου πενήντα εκατομμύρια χρόνια, αφότου σχηματίσθηκε ο πλανήτης μας, ένας άλλος πλανήτης, στο μέγεθος του Άρη, συγκρούστηκε με ιλιγγιώδη ταχύτητα που έφτανε τα 36 χιλιάδες χιλιόμετρα ανά ώρα, με την αρχέγονη Γη. Από την σύγκρουση αποσπάστηκε ένα μεγάλο κομμάτι από τη Γη, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται ο Ειρηνικός ωκεανός, και μαζί με υλικό από τον άλλο πλανήτη, δημιουργήθηκε η Σελήνη. Εξαιτίας της σύγκρουσης η Γη, έχασε την ισορροπία της και παράπαιε για πολύ καιρό γύρω από τον ήλιο. Με το χρόνο η βαρυτική δύναμη της Σελήνης σταθεροποίησε τον παραπαίοντα άξονα περιστροφής της Γης, δίνοντάς του μια κλίση 23,4 μοιρών. Εκείνη όμως η τυχαία καραμπόλα των δυο ουράνιων σωμάτων που έκανε τη Γη να γυρίζει λοξά σαν τον κάβουρα γύρω από τον ήλιο, είχε την ευτυχή κατάληξη να υπάρξουν οι εποχές πάνω στον πλανήτη μας,  να  ανθίσει σαν πράσινος μίσχος σε απέραντη έρημο   και τελικά εμείς, ως το τελευταίο στάδιο της εξέλιξης, να λικνιζόμαστε ανίδεοι θαμώνες στο κλαμπ της ζωής, κ...

 Αναδημοσιεύω εδώ μια συνέντευξη που είχα δώσει, το 2016, στο Διονύση Μαρίνο για το fractalart, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου μου .   «Ένας Άγγελος που είναι Αντιγόνη, Τζορντάνο Μπρούνο  και Τσε Γκεβάρα»   Ένας Άγγελος, ένας παράδεισος που δεν ήρθε ποτέ, μια κόλαση επί της γης. Η Αθήνα της κρίσης, η βία που παράγεται από τη στενή οικονομική συνθήκη και οι πολιτικές προεκτάσεις που μετατρέπουν τους νέους ανθρώπους άλλοτε σε επαναστατημένα ελατήρια κι άλλοτε σε αθύρματα που αποδέχονται στωικά τη μοίρα τους. Ο κεντρικός ήρωας του Ντίνου Γιώτη , στο μυθιστόρημα « Ο Άγγελος που έχασε το δρόμο για τον παράδεισο » (εκδ. Ψυχογιός), είναι ένα κλασικό παιδί της σημερινής Ελλάδας. Μεγαλωμένο από μια εξόχως τυπική οικογένεια και μέλος της λεγόμενης «γενιάς της κρίσης». Όμως δεν αποδέχεται αυτή τη φόρμα και επαναστατεί. Κι αυτή η ρήξη με το κοινωνικό περιβάλλον θα τον οδηγήσει αναγκαστικά στη μάχη μέχρις εσχάτων. Υπάρχουν πολλοί «Άγγελοι» στη σημερινή Ελλάδα και πολλές...

Το νέο μυθιστόρημα του Ντίνου Γιώτη «Η Γαλλίδα δασκάλα» Ερ .: Πείτε μας λίγα λόγια για την πλοκή του βιβλίου . Απ .: Είναι η ιστορία του δωδεκάχρονου Άγη που με τους φίλους του , στις αρχές της δεκαετίας του ΄ 60, ξεκινάνε με τα ποδήλατά τους για να ανακαλύψουν μια μυστική τοποθεσία , όπου εκεί , λέγεται , ότι τα μεσημέρια κάνει μπάνιο γυμνή η γαλλίδα δασκάλα . Τα δραματικά γεγονότα που θα ακολουθήσουν εκείνη τη συνάντηση θα σημαδέψουν ανεξίτηλα τη ζωή του Άγη . Ερ .: Έχετε γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση όμως πόσο εύκολο είναι να γράψει κανείς ένα βιβλίο ; Απ .: Μολονότι το κοινό εργαλείο είναι ο λόγος , ο τρόπος γραφής είναι διαφορετικός . Στο σενάριο υποτάσσεσαι στη φόρμα περισσότερο απ΄ότι στο μυθιστόρημα , η φαντασία όμως είναι απαραίτητο στοιχείο παντού . Ερ .: Σας βοήθησε η ενασχόληση σας με τη δημοσιογραφία ; Απ .: Η δημοσιογραφία απ...

Το τρίτο μου βιβλίο, " Η Γαλλίδα δασκάλα " ξεκίνησε ήδη, από τις 18 Απριλίου, το ταξίδι του για να συναντήσει τους αναγνώστες του. Το καλοκαίρι θα συναντηθεί και με την κινηματογραφική του εκδοχή, στη ταινία που θα γυριστεί στο Πήλιο, σε σκηνοθεσία του Νίκου Σούλη, παραγωγή της Ελένης Αφεντάκη και με πρωταγωνίστρια την Λένα Παπαληγούρα.  Λίγα λόγια για την ιστορία: Είναι μια εποχή που ο Σείριος, το πιο λαμπρό αστέρι του ουρανού, φαίνεται να αγγίζει τον ορίζοντα, ο ήλιος και η γη να έρχονται πιο κοντά και η ζέστη να γίνεται αφόρητη. Είναι μια εποχή, που κάνει τους άνδρες να στεγνώνουν και να γίνονται ασθενικοί και τις γυναίκες να ανθίζουν και να γίνονται λάγνες όσο ποτέ. Είναι η εποχή των κυνικών καυμάτων. Ένα τέτοιο καλοκαίρι ο δωδεκάχρονος Άγης και οι τρεις συνομήλικοι φίλοι του -ο σκληροτράχηλος Φάνης και οι δίδυμοι Κοσμάς και Δαμιανός- ξεκινάνε με τα ποδήλατά τους για να ανακαλύψουν μια μυστική τοποθεσία, κοντά στο ποτάμι, που όλοι έχουν ακουστά. Εκεί, λέγεται ότι ...